• Anasayfa
• Kumru'dan Haberler
  • Kültür/Sanat
  • Sağlık
  • Vefat Edenler
  • Yaşam
  • Ekonomi
  • Polis Adliye
  • Eğitim
• Bölgeden Haberler
• Video Haber
• Spor

• Kumru
• İlimiz Ordu
• Şehitlerimiz
• Yemeklerimiz
• Foto Albüm
• Ziyaretçi Defteri
• Kumru Sohbet
• Link Bankası

HABER ARA

         Şehzadeler şehri Amasya elmaları ile meşhurdur. Tabi sonbahar da ayvaları da göz kamaştırıcı. Bir hafta sonu hayatımızdan bir gün kaçamak yapıp yolumuzu Amasya’ya çevirdik. Tam 20 yıl önce ayrıldığım ortasından Yeşilırmak’la ikiye ayrılan bu şirin ilimiz tam bir tarihi eser. Müzesi, kütüphanesi, kalesi, mumyaları, hafızları, kıralkaya mezarları, hanları hamamları, türbeleri, çermikleri, Ferhatın sevdası uğruna kazdığı kayalar, parkları, elma ve kiraz bahçeleri ve tabi Hazeranlar Konağı. Hepsi gezilip görülmeye değer yerler.

Güneşli ve rüzgârlı bir pazar sabahı başlayan yaklaşık üç saatlik bir yolculuktan sonra Amasya’ya ulaştık. Yol boyu mevsim farklılıkları tam bir renk cümbüşü yaşattı bizlere. Akkuşa doğru ormanların renkleri görülmeyi bekliyor bugünlerde. Sarı sarı gazeller bize durunda resmimizi çekin diye haykırıyor adeta. Ve belki de öteleri, ölümü hatırlatıyor görenlere. Çam İçinde çamların ve yazlıkların görüntüsü cennetten bir köşeyi hatırlatıyor görenlere.

Amasya’ya ulaştığımızda saat 10:00 du. Üniversite öğrencisi bir rehber eşliğinde önce Pirler Parkında kahvaltı yapıyoruz. Ardından da hemen yanı başımızdaki camilerle başlıyoruz geziye. İmarethane de her türlü müzikle uğraşılıyor. Dergilere kapak olan bu tarihi yapı bütün ihtişamıyla ayakta. Sonra Büyükağa Medresesine geçiyoruz. Şuanda hafızların yetiştiği ve Türkiye birincilerinin çıktığı bu yapı gerçekten ilme verilen önemin açık bir kanıtı. Hafızlar öğle yemeğine alt geçidi andıran bir koridordan geçiyorlar. Yeni açılan kuran kursu ise günümüzün klasik yapılarını hatırlatıyor bizlere. Ve Atalarımızı bir kere daha hayırla yâd ediyoruz. Oradan ver elini kale. Ramazanlarda mehtere ev sahipliği yapan ve şehrin her yerine “ceddin baban neslin deden” dedirten, yılın her mevsimi ziyaretçi akımına uğrayan kale yeni restorasyonla çehresi değişmiş. Geçen yıl dikilen kocaman Türk bayrağı ile muhteşem bir görüntüye kavuşmuş. Kuşbakışı şehir manzarası uçaktaymış hissinse kapılmanıza sebep oluyor. Kalede esen soğuk rüzgara rağmen dakikalarca fotoğraf çekiyoruz. Herkes hayatından memnun. İnişte bizi Hazeranlar Konağı bekliyor. Ama oda ne memleketimizde çokça rastlanan bir durum “tadilat nedeniyle kapalıyız”. Hemen üst tarafta Kral Kaya mezarları bizi bekliyor. Bu büyüklükte bir mezar bilmem dünyanın neresinde mevcuttur. Solumuzda tarihi evler sağımızda demir yolu ilerliyoruz. Sırada beş vakitten birinde Hızır Aleyhisselamın mutlaka uğradığına inanılan Beyazıt Camii var. İkindi namazına her zamankinden daha huzurlu ve daha ihlâslı kılıyoruz nedense. Adeta Hızır Aleyhisselamı yanı başımızda hissederek. Bütün Osmanlı eserlerinde olduğu gibi bu mekânlar huzur veriyor insanlara. 20 yıl önce kıldığım teravihleri hatırlıyorum ve o yılları yeniden yaşıyorum adeta. Az ilerde Amasya Müzesinde eski paraları, silahları, kıyafetleri görmeniz mümkün. İki katı gezerken tarihte kısa bir yolculuk yapıyorsunuz. Çıkışta müzenin bahçesi mezar taşı şovrumu gibi her tür mezar taşı var. Mumyalar ölümü ve ötesini iliklerinize kadar hissettiğiniz yer. Çocuk büyük yan yana uzanmış yatıyorlar asırlardır. Mutlaka görülüp ibret alınmalı. Mumyaları bırakıp gezimize Kurtçu Baba türbesi ile devam ediyoruz. Tabi orası da kapalı. Kurtçu Babanın mezarına üşüşen kurtu boğduğunu ve Kıbrıs savaşında bir askerimize yardım ettiğini rehberimizden öğreniyoruz. İstasyon camisi ve üniversite.  Ömrümün en önemli iki yılını geçirdiğim bu mekân aynı sadeliği ile duruyor. Eskiden Yüksek Okulda buradaydı. Şimdi yukarıya taşınmış. Amasya’nın nüfüsu 85 bin. Yirmi yılda az bir artış. Gelişmiş bir ilçe görünümünde. Öğrenci ve askerlerle nüfusu artan ticareti bu yolla gelişen, iklimi geçiş bölgesi olan bir ilimiz. Etrafını çeviren dağlar Barış Manço’ya “dağlar dağlar” şarkısını yazdırmış. Dağlar müsade etse belki gelişecek ama yol vermiyor nedense. Kalenin tam karşısına yapılan  villalar zenginlerin mekanları olmuş. İkram edilen öğle yemeği sonrası Ferhatın Şirini uğruna deldiği kayaları ziyaretimizle gezimizi sona erdiriyoruz. Akşam namazı öncesi Yeşilırmak kenarın bir sonbahar akşamı serinliğinde közde pişen süt mısır unutulmaz hatıralarımız arasına giriyor. Bu mevsimde Bafra’dan geldiğini öğrendiğim mısırlar bitince aracımız demir alıyor limandan. Kısa ama dolu dolu bir gezi sonrası Fenerlilerin sevindiği benim gibi Cimbomluların “fener galip cim bom şampiyon” diye teselli bulduğu bir gecede yorgun argın ulaşıyoruz evlerimize. Bir sonraki geziye kadar....

Kasım 2008 KUMRU

• İyi ki Kitaplar Var
• Dosta Nasihatler
• Şehzadeler Şehri
• Son OKS ve SBS
• Delisiyim
• Televizyon ve Biz
• Gidiyorsun Öğretmenim Uzaklara

 TERÖRÜ LANETLİYOURUZ

ANKET

Tüm Anketler

 TÜM GAZETE MANŞETLERİ